آن که گفت من ناموس شیعه هستم(الهام چرخنده)، پای سفره انقلاب نشست و بی تفاوت به لنز دوربین ها با دلبری دست رهبر علیل الجثه را در دستانش لمس کرد و بی حساب و کتاب سهم رفاه ناموس میهن را بالا می کشد. سلسله ره آورد این گونه ریاکاری ها و اختلاس ها، شیرجه زدن دختران ایرانی در سطل های زباله، تن فروشی، اعتیاد و هزاران درد و گرفتاری است.
نمونه ی تلخی ها دختر زیبای ایرانی در کوهستان ته ته در اورامانات کردستان را می بینیم که از سر اجبار کولبری می کند. این دختر باید در سن نوجوانی پشت میز مدرسه رشد کند و گیسوانش را به دست باد بسپرد و دنبال رویاهایش باشد اما هزاران دریغ و درد که رویاهای این گونه دختران به خاطر لقمه نانی ناچیز در تندباد حوادث گم می شود. فشارهای مالی و روانی زندگی، کوره راههای سخت کوهستانی، بهمن و یخبندان، شلیک تیر برادرانِ تروریستِ قاچاقچی مرزی در کمین جان او نشسته اند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر