اربابان تاریکی
از خاطرات ایام تبعیدم در شهر ملکان ( زادگاه حسین رونقی ملکی ) می باشد که اکنون آن را باز نشر نموده ام .
در گرمای بی امان ، به هیبت مچاله شده ارباب تاریکی (حسنی مبارک) زل زده ام! عمدتا روند تحولات کشورهای تونس، مصر، لیبی ، بحرین و یمن را از طریق تحلیلات جسورانه چند نشریه رصد می کنم! ... تاکسی پشت چراغ قرمز می ایستد! خط سیر نگاهم به فونت درشت نوشته ی عقب یک وانت بار مدل قدیمی دوخته می شود: « عاقبت فرار از مدرسه»
ناخودآگاه نوستالژی مدرسه الزاماً درس انشاء با سئوال " علم بهتر است یا ثروت ؟! " برایم تداعی می گردد. برگزیدن و ارائه توضیحات مستدل به یکی از گزینه های پرسش فوق به انضمام تداخل و نگاه مجدد به سر تیتر روزنامه "فرعون در قفس" کارم را در جواب دهی مشکل می نماید ! گویا یک حالت درگیری پاندول گونه ذهنی بین دو محور تبیین موضوع سئوالی رجعت به گذشته و یافتن ریشه رویدادهای حال را در دو طرف سکه زمان بصورت پارادوکسیکال برایم رقم زده است ! اما با تاملی کوتاه ، بدون تشنج فکری به نتیجه می رسم : ثروت بدون علم – به معنای اعم آن – چاقویی است در دست نا اهلش و علم منهای ثروت گاو صندوقی است بدون مصارف در جهت انسان شدن انسانها !!! برای اینکه به ادله ی خویش اعتبار فلسفی ببخشیم ، استناد می نمایم به نظریه ی افلاطون : « حکمرانی باید از آن فیلسوفان باشد !!» ...
پدیدار شدن اتفاقات گسترده سیاسی بر تارک روزگار فعلی این کره خاکی و دگرگون شدن ساختار و سیستم حکومت های برخی کشورهای عصر حاضر به گمانم در این مجال تفسیری بر گفته مبرهن افلاطون مترتب نیست ؛ زیرا در راستای جهانی شدن ضرورت دارد ثروت های گیتی را در اختیار دانایان قرار دهیم تا تعادل هستی به مستی نگراید ! پر واضح است که بد مستی ثروتهای بدون علم می شود نتیجه چیزی شبیه عملکرد کاریکاتورگونه دیکتاتور های ثروتمندی چون بن علی ، مبارک ، علی عبدالله صالح و قذافی ! هیمنه پوشالی سردمداران به آخر خط رسیده بلاد یاد شده در حباب زمان از هم پاشید! زیرا قدرتمند کسی است که بایستی سه ضلعی قدرت را داشته باشد نه یک ضلع از آن مثلث که عبارتند از :
( دانش ) =knowledge
( ثروت ) wealth
( اطلاعات ) information
علی ایها الحال اگر گوهر علم و ثروت مکمل هم آیند زیبنده است و موثر پایدار ! پس دریابیم "بارا" نه برگزینیم " یارا" چون هر کس فریاد ثروت خواهی اش با علم همراه نشود ، ثروت عطش وی را خاموش نخواهد کرد!
ناخودآگاه نوستالژی مدرسه الزاماً درس انشاء با سئوال " علم بهتر است یا ثروت ؟! " برایم تداعی می گردد. برگزیدن و ارائه توضیحات مستدل به یکی از گزینه های پرسش فوق به انضمام تداخل و نگاه مجدد به سر تیتر روزنامه "فرعون در قفس" کارم را در جواب دهی مشکل می نماید ! گویا یک حالت درگیری پاندول گونه ذهنی بین دو محور تبیین موضوع سئوالی رجعت به گذشته و یافتن ریشه رویدادهای حال را در دو طرف سکه زمان بصورت پارادوکسیکال برایم رقم زده است ! اما با تاملی کوتاه ، بدون تشنج فکری به نتیجه می رسم : ثروت بدون علم – به معنای اعم آن – چاقویی است در دست نا اهلش و علم منهای ثروت گاو صندوقی است بدون مصارف در جهت انسان شدن انسانها !!! برای اینکه به ادله ی خویش اعتبار فلسفی ببخشیم ، استناد می نمایم به نظریه ی افلاطون : « حکمرانی باید از آن فیلسوفان باشد !!» ...
پدیدار شدن اتفاقات گسترده سیاسی بر تارک روزگار فعلی این کره خاکی و دگرگون شدن ساختار و سیستم حکومت های برخی کشورهای عصر حاضر به گمانم در این مجال تفسیری بر گفته مبرهن افلاطون مترتب نیست ؛ زیرا در راستای جهانی شدن ضرورت دارد ثروت های گیتی را در اختیار دانایان قرار دهیم تا تعادل هستی به مستی نگراید ! پر واضح است که بد مستی ثروتهای بدون علم می شود نتیجه چیزی شبیه عملکرد کاریکاتورگونه دیکتاتور های ثروتمندی چون بن علی ، مبارک ، علی عبدالله صالح و قذافی ! هیمنه پوشالی سردمداران به آخر خط رسیده بلاد یاد شده در حباب زمان از هم پاشید! زیرا قدرتمند کسی است که بایستی سه ضلعی قدرت را داشته باشد نه یک ضلع از آن مثلث که عبارتند از :
( دانش ) =knowledge
( ثروت ) wealth
( اطلاعات ) information
علی ایها الحال اگر گوهر علم و ثروت مکمل هم آیند زیبنده است و موثر پایدار ! پس دریابیم "بارا" نه برگزینیم " یارا" چون هر کس فریاد ثروت خواهی اش با علم همراه نشود ، ثروت عطش وی را خاموش نخواهد کرد!
