۱۳۹۴ اسفند ۲۸, جمعه

تجمع اعتراضی ماهیان قرمز چینی . نویسنده ؛ احمد خلیلی

تجمع اعتراضی ماهیان قرمز چینی . نویسنده ؛ احمد خلیلی

در روزهائی که تپش قلب خسته ی زمستان به هن و هن افتاده است و صدای پرطمطراق پای بهار تازه نفس می آید ، رونق و ازدحام ماهیان خونسرد فانتزی ( این سفیران بزرگ شادی و خنده بر لبان فروشندگان و خریداران این موجود ) با دلخوری چند روزی ، پیاده روهای شهرهای ایران را از آن خود می کنند ! دلخوری از این بابت که این آبزیان معترض در سکونتگاه فعلی شان ( در تشت های لباس شوئی ) به حالت اریب در سطح بالای آب سکونتگاه خود تجمع و تحصن نموده و با دهان کوچک ، بر سقف لرزان مایع حیات بوسه می زنند و با آبشش های کم رمق ، تمنای اورژانسی دریافت اکسیژن را می نمایند ...

گوئی یگانه دلخوشی انسان های ماشینیزه شده در عنفوان فصل سبز ، داشتن همین ماهیان تنگ نشین است و بس ! آبزیان به اسارت گرفته شده که در قبال رد و بدل شدن اسکناس های کم بها که به چرک کف دست تعبیر می گردد ، عمر و هستی چند روزه ی خود را به دست دلالان خیابانی به ودیعه می گذارند ! البته نباید از خصلت های این عصر سرد آهن و تباهی که از وجوه بارز آن مینی مالیسم بودن است که تایم رخدادها را به حداقل زمان ممکن کاهش داده است و هر آنچه را که دور و بر خویش می بینیم ، مینیاتوریزه ، ماکت گونه و MP3 کرده است ، هرگر نمی توان بر آن ماهیان دو سه اینچی خرده گرفت که چرا آنها در این زمانه ی انزوا پرور آدرس دریا و اقیانوس را گم کرده اند ! زیرا جواب آن روشن است که در مخیله ریز و مورچه ای آنها حتی تصویر برکه و آبگیر هم نمی گنجد ، چه رسد به دریا و اندیشه مبارزه با قلاب های سخت پیکر ماهیگیران سمج !!!

همانا ماهی قرمز که از حدود هشتاد سال پیش توسط تجّار از چین وارد کشورمان شده است ، این موجود در مدار عرضه و تقاضا به بهانه ی آذین شدن سفره های هفت سین ما ایرانی ها قربانی می گردد که این عملکرد هیچ سنخیتی با ریشه ی تاریخ و فرهنگ ما ایرانیان ندارد ، زیرا ماهی قرمز سنبل عید چینی ها است که امروز به یک نماد بر سر سفره های هفت سین ما ایرانیان بدل گشته است ، اما با یک تفاوت بزرگ و آن این که در فرهنگ چینی ماهی قرمز را در دل رودخانه ها رها می کنند تا نشانی از حیات و ادامه ی زندگی باشد اما ما ایرانیان آن را اسیر تنگ بلوری می کنیم تا روزی که خودش جان دهد .
آیا پسندیده است که این موجودات را قربانی این فرهنگ اشتباه کنیم ؟!
بهتر نیست به جای ماهی قرمز از سیب قرمزی که در یک کاسه ی آب قرار دارد و نمادی از عشق و باروری است و صد در صد ریشه در تاریخ و فرهنگ ایرانمان دارد ، استفاده کنیم ؟! 



۱۳۹۴ اسفند ۱۷, دوشنبه

مرد باشیم گل های حساس زندگی مان را نا آرام نکنیم ! نویسنده ؛ احمد خلیلی


مرد باشیم گل های حساس زندگی مان را نا آرام نکنیم ! نویسنده ؛ احمد خلیلی

هشتم مارس ؛ روز جهانی زن را به تمامی معماران واقعی جامعه انسانی در این کره انسان زیست و به خصوص زنان ایران زمین شاد باش می گویم . 

نماد این روز در دو کشور ایتالیا و روسیه گیاه حساس ( یا حساسه یا درخت گل ابریشم ) و همچنین گل میموزا ( به لاتین mimosa pudica ) است که به آن گل قهر و آشتی می گویند چون این گل واکنش خود را نسبت به عوامل محیطی همچون تکان ، تماس ، گرما و وزش ، با بستن برگ هایش نشان می دهد .

و چه زیبا مهربانوی جاودان غزلسرای معاصر کشورمان ؛ سیمین بهبهانی نحوه بینش و منش با این گل حساس ( زن ) را در قالب کلمات موجز نقاشی نموده است ؛ 

" زن " بام نیست / تا برای هواخوری به سراغش بروی / " آسمان " است پرواز را بیاموز / سیگار نیست / که بکشی و تمامش کنی / " اکسیژن " است او را نفس بکش / روزنامه نیست / که بخوانی و روی نیمکتی جا بگذاری / " کتاب " است او را زندگی کن / او یک " زن " است اگر می توانی " مرد " باش ...